دښآغلي زحمت زلمي او شهيم كاكړ في البديهه شعر

شعر
٫٫٫٫
زلمي
سبب يې دا چي څراغ نه لرو په شپو كښې دښار
ځكه مو لنګي دي بلاوې په كوڅو كښې دښار
شهيم
دنفرت خښتې دي بنياد  په ديوالو كښې دښار
زما په خيال چي نه شته شك په نړېدو كښې دښار
زلمي
اجل نڅيږي هر يو ښار دقتل ګاه په مثال
دمرګي زيرئ دئ موجود په ارادو كښې دښار
شهيم
دټګ زاهد دا ټيكانې دي كه يې غواړي يو څوك
ورځ په جومات كښې اوله شپې په ميكدو كښې دښار
زلمي
په يوه آه كښې سل رنګونه سل څيرې بدلوي
دباور هيلي بيخي نشته په وعدو كښې دښار
شهيم
لكه چي ليك يې وي ازل دتوروحشت په شپوكښې
خړه څېره وينم په داسي وسوسوكښې دښار
زلمي
بيا مو په ښار دئ كوم چنګېز او هلاكو ګډ شوئ
چي اورم چيغي او ژړاوې په كوروكښې دښار
زلمي
لكه لېوان سپږمې يې سري دي دغريب په وينو
څنګه سود خوره څېرې وينم آينوكښې دښار
شهيم
زه شهيم كله كله دومره شم مايوس زلميه
ژوندي وګړي راته ښكاري هم په مړوكښې دښار

شعر ٫ مولوي همايون خان كاكړ

غزل

دټولنې چي بنياد  دئ
عمارت لرې عماد دئ

هغه ورك له مينځه تللئ
داسبب دئ چي فساد دئ

دظلمت خاوندان څه كړم
له تورتمه څه ارشاد دئ

پر هغو توره تياره سوه
چي رڼا تې استناد دئ

چول وهلي به خود ومري
چي اوبه هسي برباد دئ

ډېر افسوس او وير دهغه
پر منزل چي نامراد دئ

شروع دهغو فضيحت سو
چي بناء ورله هيواد دئ

خوار خو وينو له اوله
پدې قيد كښې په فرياد دئ

ده اعمالو نتيجه ده
چي پر سر راته جلاد دئ

تر هغو مي نجات نشته
څو له دينه  زه ابعاد دئ

ماديت كه پر مخ تللئ
خو په ضمن كښې الحاد دئ

څوك چي هسي هنر خپل كا
چي له غيره مستفاد دئ

په ميدان كښې دښكار زنو
دغه يو قانون نياد دئ

چي كمزورئ به يې ښكار وي
زورور پكښې صياد دئ